تبليغاتX
عکس،گرافیک،کاریکاتور،شعر

عکس،گرافیک،کاریکاتور،شعر

آرت نا- برای فردا...

داود یاراحمدی/davood yarahmadi     داود یاراحمدی /davood yarahmadi      داود یاراحمدی / davood yarahmadi 

+ نوشته شده در  Tue 13 Mar 2007ساعت 6 PM  توسط Davood Yarahmadi  | 

داود یاراحمدی / DAVOOD YARAHMADI

+ نوشته شده در  Tue 27 Feb 2007ساعت 3 PM  توسط Davood Yarahmadi  | 

داود یاراحمدی / davood yarahmadi

+ نوشته شده در  Tue 27 Feb 2007ساعت 3 PM  توسط Davood Yarahmadi  | 

داود یاراحمدی / davood yarahmadi

+ نوشته شده در  Tue 27 Feb 2007ساعت 3 PM  توسط Davood Yarahmadi  | 

داود یاراحمدی/davood yarahmadi

+ نوشته شده در  Tue 27 Feb 2007ساعت 3 PM  توسط Davood Yarahmadi  | 

مهتاب لحظه ها را خلعت تنهايي مي پوشد،

                                 و گوژپشت جاده ...

                                 در انتهاي چشمانم ، ستاره اي رد پي مي زند.

 واي ...

 غوغايي است امشت،

تمام آسمان را كلاغ گرفته است .

                               ستاره قطبي من كجاست؟!

من مانده ام ، جاده اي پراز ابديت.

                 من مانده ام و جاده ،

                 يك آسمان كلاغ – بي هيچ چراغ

                 امشب ستاره ام را گم كرده ام

هي ...

با شمايم!

چرا جوابم را نمي دهيد؟!

                 با شمايم...!

 مگر من،

سيب خانه ام را با شما قسمت نكردم!؟

مگر شما،

از حوض خانه مادر بزرگ من ، ماه ننوشيديد!؟

مگر من،

 همان ني سوار، فاتح خنده هاتان نيستم!؟

مگر شما،

همان كوچه پرنگاه، نيستيد!؟

مگر من،

همان آشناي بدر مانده جاي از پدر ،نيستم!؟

مگر شما،

همان خانه پر زنور،آشوب بر پنجره نيستيد!؟

هي...!

خلائق شب پياله مست، با شمايم !

                 چرا جوابم را نمي دهيد!؟

تنها بر بام خيالرنگتان  ايستاده ايد ،

و با چشماني پر از شب !

طبقي پر از سكوت مي فروشيد!؟

                     باشد مي مانيم .

                     به انتظار كسي ...!

                     با دستاني پر از ستاره.

به انتظار كسي ...!

كه دستانش پر از هدي باشد،

        و بداند تا مرز سايه ها ،

      چند فرسخ راه مانده است
+ نوشته شده در  Fri 23 Feb 2007ساعت 1 AM  توسط Davood Yarahmadi  | 

آمده ام به قرابت غربت بودن

تا ابديت خود،

و صندلي خالي كه، كلاغها لحظه ها را مترسكند!

                         نه براي دختركان گشاده دهان

                         بي پنجره نگاه

نه براي لرزش سينه و دستي كه مرداب خاطرات مي شوند!

                               و نه براي دمي پراز دود سيگار و الكل

 براي بودني دوباره

براي آن زيبا دختركم،همسرم

كه راه را با چراغي  به من همراه مي شوند

                             ونگاههاي غريبي ...

                              كه مرا به صبح منتظرند.
+ نوشته شده در  Fri 23 Feb 2007ساعت 1 AM  توسط Davood Yarahmadi  | 

 در آن سوي پنجره،

                   شهر

                   بودنش را با خنده عاريتي دختركاني آغاز مي كند ،

                                                               كه خانه هاشان،

                                                                بي هيچ پنجره  است.

در هبوط خود

سايه هايي را به يك مي كشند،

                       كه پيش از اين

                        پدرانشان لگدكوب كرده بودند.

در بن بست قرمز چهار راه ها ،

به انتظار سوت سبز پاسبان مي نشينند

                                           و شربت

                                           "خاك""شير" مي نوشند.

 

                                        اينجا تهران است!

 

صداي صلوات

     آش نذري

     لبخند شهيد

     از بالاترين طبقه برج

     نقش گستر خيال مي شود.

 

                                      اينجا تهران است!

 

باگت

پيتزا

اسپاگتي

وقت شرعي را اعلام مي كند.

                         بوي سنگك

                         ديزي و ريحان

                          با آخرين بازدم پدر بزرگ

                          ارث به زمانه مي رسد.

 

                                   اينجا تهران است!

 

يك مشت لبخند

قاشقي هواي سبز

جرعه اي از عكس مادر بزرگ

به بهانه اي ، چوب حراج مي خورد.

                   و صداي زنگ موبايل

                   پارس سگ انوش

                   گربه ناتاشا

                    فضاي خانه را پر مي كند.

 

                                   اينجا تهران است!

 

بهت غريب پسرك واكسي

در انتهاي خيابان ولي عصر

به انتظار فرج يك جفت كفش مي نشيند.

                     كسي از آنسوي مي آيد

                     با دستاني پر از قلاده

                                          باگت

                                          وچشماني پراز برج

لبخند پسرك واكسي

چند لحظه سوكت پر از ماشين

و صداي سكه اي در جوي آب

 

                                  اينجا تهران است!
+ نوشته شده در  Fri 23 Feb 2007ساعت 1 AM  توسط Davood Yarahmadi  | 

داود ياراحمدي

+ نوشته شده در  Wed 21 Feb 2007ساعت 8 PM  توسط Davood Yarahmadi  | 

داود ياراحمدي

+ نوشته شده در  Wed 21 Feb 2007ساعت 7 PM  توسط Davood Yarahmadi  | 

داود ياراحمدي
+ نوشته شده در  Wed 21 Feb 2007ساعت 7 PM  توسط Davood Yarahmadi  |